Wijn en confituur

10/10/2019 - Onlangs was ik in een eerder noordelijke Franse wijnregio waar een wijnmaker van een groot huis (waarvan ik de naam liever niet zeg, omdat ik denk dat hij de draagwijdte van zijn uitspraken niet helemaal goed inschat), een wijnmaker dus die me toevertrouwde dat hij systematisch verkiest om zijn wijnen te chaptaliseren, zoals dat door de prefect van het departement wordt toegestaan. Hetzij een toevoeging van 1,5 graden aan het potentiële suikergehalte, als ik me het cijfer goed herinner.

Hij beweert dat de gistingen daardoor regelmatiger verlopen (alhoewel hij reeds geselecteerde gisten uit een labo gebruikt, die op zich al een goede vergisting garanderen).

Of het nu regent, hagelt, waait of snikheet is, zoals dit jaar, hij verrijkt de most.

Toch biedt dit huis ook ‘crus’ aan, de ultieme expressie van grote terroirs, zeg maar. Wijnen die daarnaast ook het wijnjaar en de klimatologische omstandigheden moeten reflecteren.

Hoe dan ook gaat het hier over een legale chaptalisatie, niet van het type waar wijnbouwers in grote hoeveelheden suiker ‘voor confituur’ in de supermarkten aankopen, zoals een onderzoek in de Beaujolais enkele jaren geleden aan het licht bracht.

Opgepast, niet iedereen chaptaliseert. Sommigen omdat ze dat niet willen, anderen omdat ze dat niet nodig vinden, en nog anderen omdat het verboden is, zoals dat in het zuiden het geval is.

Toch zie ik hier een probleem : hoe weten we wie wat doet? Persoonlijk vind ik dat de consument recht heeft op dit soort van informatie en dat dit op het etiket zou moeten staan, in het genre van: ‘met of zonder toevoeging van suiker’, net zoals dat voor sulfieten gebeurt. Vindt u ook niet ?

Hervé Lalau

Voor meer “Voorwoord”, klik hier 

Geef een reactie