Voor u geproefd : 3 resistente druivenrassen

Floréal, Artaban en Vidoc, wellicht zeggen deze namen u niet veel. En toch is het goed mogelijk dat u de wijnen ervan binnenkort drinkt, alleen of in een blend, aangezien dit drie nieuwe druivenrassen zijn die door kruisingen werden verkregen aan het INRA, in samenwerking met hun Duitse collega’s.

Hun belang? Ze zijn resistent tegen schimmelziekten zoals echte en valse meeldauw (oïdium en mildiou). Of eerder, zoals ze bij Foncalieu zeggen, een wijncoöperatie die op dat domein zeer goed weet waarover ze het hebben en niet ver van Béziers meerdere percelen bezitten met resistente druivenrassen, dat deze druivenrassen ‘aangepast zijn aan de huidige en toekomstige uitdagingen waar de wijnbouw mee te maken heeft’.

De wetenschappelijke onderzoeken, en de druivenrassen zelf, hebben niets te maken met genetisch gemodificeerde organismen (ggo’s), maar worden gestuurd volgens natuurlijke kruisingmethodes.

Vertrekkend van twee planten wordt er een derde plant gecreëerd met behoud van de genetische eigenschappen van beide ouders, inclusief hun resisentie tegen wijngaardziektes. Net zoals cabernet sauvignon als ouders cabernet franc en sauvignon heeft, bezitten floréal, artaban en vidoc elk twee ouders.

Resistent en aanbevelenswaardig 

Met een groep collega-journalisten proefde ik wijnen op basis van deze drie resistente druivenrassen.

Floréal – een wit druivenras – prees iedereen om zijn mooie florale aroma’s waaraan hij zijn naam heeft te danken. Artaban viel op door zijn hoge zuren (toch voor een rode wijn van het Zuiden), maar deze levendigheid kan interessant zijn in een blend of als primeur. Vidoc werd gekenmerkt door stevige maar zachte tannines en lijkt veelbelovend voor een verdere opvoeding.

Na het proeven was iedereen ervan overtuigd dat deze druiven geschikt zijn voor wijnen die vergelijkbaar zijn met deze op basis van huidige druivenrassen. Ik ben er trouwens lang niet zo zeker van dat, indien blind geproefd, we floreál niet bij een wijn op basis van sauvignon zouden geplaatst hebben of aanzien zouden hebben als een droge muscat, en de artaban ergens tussen een gamay en carignan …

Floréal, Artaban en Vidoc

De wijnbouwers van Foncalieu zijn overtuigd

Kleine opmerking : de vorsers aan het INRA beloven geen totale resistentie en adviseren trouwens om jaarlijks één tot twee behandelingen toe te passen tegen echte en valse meeldauw (in vergelijking met tien tot vijftien behandelingen in een risicovol wijnjaar). Tijdens een bezoek aan een van de wijngaarden met resistente druivenrassen, in Maraussan, ontdekten experten niettemin enkele bladeren die met schimmels aangetast waren. Iets wat op de schaal van 1 ha verwaarloosbaar is, maar evenwel aantoont dat niet alles voor 100% kan uitgesloten worden.

Maar voor de verantwoordelijken van Foncalieu houden de resultaten steek en zijn deze druivensoorten alvast veelbelovend : de behandelingen konden reeds flink worden teruggeschroefd, of zoals Jean-Bernard Abassie zegt, de voorzitter van de Cave des Vignerons du Pays d’Ensérune, een van de drie partners van Foncalieu: ‘Geen enkele wijnbouwer was ooit blij om zijn wijngaarden met chemische producten te behandelen. Niet alleen is de wijnbouwer het eerste slachtoffer van het potentiële gevaar en de ziekten die deze producten met zich meebrengen, wanneer er teveel van wordt gebruikt, maar hij moet ook de negatieve blik van zijn buren kunnen vedragen voor wie hij een vervuiler is.’

Culturele revolutie ?

Hoe interessant deze piste ook is, toch zijn er nog vragen. Hoe lang zijn deze druivenrassen resistent? Bestaat het risico niet dat er ziektes worden ontwikkeld die tot nu toe enkel door antischimmelmiddelen konden bestreden worden? En hoe gaan de consumenten op deze nieuwigheid reageren? Zoals bij alles moeten de pro’s en de contra’s worden afgewogen, de opbrengsten en de risico’s. Maar, het glas is alvast veelbelovend!

Hoe dan ook, petje af voor dit initiatief van de leden van Foncalieu die geen schrik hebben om met de kinderziekten van deze techniek om te gaan, die investeren in de aankoop van planten, er wijngaarden voor opofferen, wijnbouwers opleiden, enzovoort. We zitten hier mijlenver verwijderd van het traag imago dat nogal wat wijncoöperaties uit de Midi parten speelt. Dat dit soort van innovatie van een collectieve structuur komt, in een IGP van de Languedoc, dat hier een soort van culturele wijnrevolutie wordt voorbereid, daar kunnen we alleen maar blij om zijn.

Hervé Lalau

 

Geef een reactie