Philippe Blanck, een gevoelige en meditatieve reus…

25/10/2017 - Ten Noordwesten van Colmar ligt Kientzheim, zonnig beschut door de bergen in het Westen en in het Noorden, die dragen de grands crus van Schlossberg, Furstentum en Mambourg. Daar leeft Philippe Blanck.

Het is zomer in de late voormiddag en muisstil in de Grand Rue, de hoofdstraat van Kientzheim. In de poortopening  verschijnt  een rijzige figuur:  is hij zo  groot of zijn de huizen  hier te klein ?  Hij verwachtte  ons  en met hem  zijn wijnen en hun terroir.  Philippe  steekt meteen van wal want  hij heeft veel  te vertellen en  is  bovendien een  rasechte verteller. Philippe is manifest  ‘een passeur’  , iemand die doorgeeft en zo verbindt en  verknoopt. En even later verbaast het dan ook niet dat hij – een  voormalig basketbalspeler  –  een scorende teamspeler was.  Samen met zijn neef Frédéric  is hij er zich van  bewust dat  hij – naar een Chinees spreekwoord – in  de stroom staat van de Blanck-geschiedenis  die  hier  in 1610 begon met  de Oostenrijker Hans Blanck. Nu twintig generaties verder zijn zij het, de zonen  van de gebroeders Bernard en Marcel,  kinderen van Paul Blanck die de traditie verder zetten. Paul Blanck – naar wie het domein genoemd is  – was jaren voorzitter van het INAO en een pionier  van de grand cru’s in de Elzas.

Philippe Blanck (rechts) en Johan De Groef

Dankzij  hun rijke gronden

Frédéric klein en pezig van gestalte  en eerder  introvert, kan niet zonder het fysieke buitenwerk.  Philippe – complementair met zijn neef –  is groot en lenig en eerder extravert maar tegelijk reflectief-meditatief. Respect voor het familiale en conviviale zit hen duidelijk in de genen en familie en vrienden zijn  hun biotoop. Philippe toont zich gedreven ongedurig om te vertellen welke bevoorrechte  wijnbouwers zij wel zijn dankzij  hun rijke gronden.

Op een bankje in de zon op de binnenkoer van het grootouderlijk huis geeft deze reus van een wijnbouwer  ons– nederig gebogen over wat exemplarische grondstalen  en een geologische kaart –  een ware initiatie in de reusachtige terroirs van de imposante Schlossberg en de machtige Furstentum. Hij maakt ons deelgenoot van het spannende poëtische ontstaansverhaal in de  stijl van Tolkiens In de ban van de ring:  hoe graniet, hoe kalk en mergel , hoe magnesium en silicium, zich uitdrukken en vertalen  in deze grand cru-wijnen. Het is overduidelijk dat hij van stenen houdt want “ in deze edele pareltjes toont  zich het oneindige op een eindige wijze”. Uit zijn mond klinkt het  bijna  mythisch-filosofisch.

Misschien zit het Europees Centrum voor Japanse studies, het vroegere Seijo Lyceum in Kientzheim er  voor iets tussen ? Alleszins Philippe heeft wat met Oosterse meditatie- en martiale technieken als Tai Chi  en Yi Quan. Ook voor hem is de weg, de passage essentieel en zijn energie en synergie  van vitaal belang. Dat is ook wat Philippe zo fascineert in ontmoetingen tussen  mensen,  maar ook in ontmoetingen tussen terroirs en druivelaars:  een les geo-sensorieel degusteren en dat in één moeite met aardse spiritualiteit. De topcuvées die we mochten proeven spraken boekdelen ; wij bleven – onze leermeester indachtig – sprakeloos.  Inademen ,  uitademen en dan ‘ontledigd’ meditatief reflecteren  alvorens  een al te vlug oordeel  te poneren. Zo exploreer je al je sensoriële ervaringen en respecteer je je eigen authentieke  sensoriële DNA. Wees gerust  Philippe  zweeft niet maar staat met beide  voeten op de grond, neen, ín de grond want traditie en het doorgeven van waarden zijn belangrijk.

Convivialiteit, niet alleen woorden maar ook daden.

We bezoeken samen de directe omgeving en genieten van het prachtige patchwork van wijngaarden. En in het gezelschap van onze eerbiedwaardige  en zorgvuldig gedegusteerde cuvées, neemt Philippe ons mee naar het gezellige  terrasje van  Bratschall Manala, een sympathieke brasserie in Kaysersberg, waar we kunnen genieten van de traditionele Flammkuchen en Blancks grand cru’s.  Het zou Philippe niet zijn, mocht hij ook de patron niet even mee laten  genieten van de geopende topcuvées: van convivialiteit gesproken. Niet alleen woorden maar ook daden.

Op de terugtocht passeren we nog even langs de cuverie waar Frédéric naarstig de laatste hand legt aan enkele dringende werkzaamheden. We kunnen nu alleen maar  storen en dat doen we liever niet.. We komen hier  zeker terug want  hier liggen nog heel wat verhalen te wachten op een luisterend oor. Philippe is immers niet van plan om snel oud te worden, “dat  is pas het geval zegt hij als je ophoudt te leren, als je je afsluit voor ervaringen.”

Op de terugweg huiswaarts begrijp ik ten volle  wat Philippe me  in Avignon  orakelde op een gezellige avond  met de wijnbouwers van  Vignobles  et  Signatures ( www.vsclub.com ), toen we mekaar voor het eerst spraken. Hij had het toen ook over  synergie, energie en vriendschap die hen bindt en verbindt. Hun gemeenschappelijk doel omschreef Philippe als zo professioneel én zo menselijk mogelijk worden. Dit was een ontmoeting met wijnen en een wijnbouwer met diepgang.

Philippe en Frédéric

En dan nu de degustatie van één van de crus van het domein Blanck

Riesling Alsace Grand Cru Schlossberg 2010 Domaine Paul Blanck

Hij vloeit goudgeel in het glas met een aura en een bijzondere luminositeit van een uitzonderlijke Riesling.Zijn neus ontvouwt niet meteen het aanwezige fruit. Alvorens hij zich genereus toont , vraagt hij wat tijd, een ogenblik om mekaar te ontmoeten, de tijd om aan mekaar te gewennen. Maar dat is ook zo voor zijn levendigheid met accenten van citroen en mandarijn en om de geest nog wat aan te scherpen, een lichte iodiumtoets en enkele sintels silex. Tenslotte en om de aandacht te houden , volgt nog een lichte pikante pointering met wat peperkorrels. Onze waakzaamheid apprecieert daarmee des te meer het beoogde druppeltje gedestilleerde muskus.
De zachte suave mond zwijgt. Althans aanvankelijk. Men zou denken dat hij zich gewonnen heeft gegeven, maar niets is minder waar , want we staan opnieuw voor een oefening. Hij vraagt ons om onze sensaties te verkennen, om ons te ‘ontledigen’ om al zijn subtiliteiten beter te kunnen smaken. Dit persoonlijk onderzoek voert ons langs wat zoethout mee naar het subtiel onderkennen van duidelijke zelfs evidente  aroma’s met het uiteindelijk doel om voorbereid  te zijn op de eigenlijke openbaring. Alles is er zoals in de schat van Ali Baba. Enkel nog  kwestie van de sleutel  om zijn rijkdom te doen verschijnen. Witte rozen en jasmijn, komijn en zeste van cederappels, zelfs wat rode besjes die fonkelen als kristallijne en licht kontrasterende edelsteentjes.Ook nog wat exotische kurkuma, mirabellen van bij ons en finaal wat gepelde amandelen. Plotseling voeren de gerookte toetsen van een bretzel ons naar de realiteit  en behoeden ons voor die duizelingwekkende onderdompeling, die contractie van tijd die ons in enkele seconden  de kans gaf om een aromatisch universum te exploreren.  Tenslotte, zeker van zijn stuk en met een lichte grijns maar nog steeds elegant, trekt deze Riesling zich  terug met een stijlvolle  buiging.
De steile helling in terrasvorm van de Schlossberg situeert zich op zo’n  200 à 300 meter en de stokken groeien op een ondergrond van migmatiet ( Kaysersberg ) en intrusieve graniet (Thannenkirch) gedecomposserd in grof zand vermengd met klei.
Vinificatie : extractie van het sap via een trage pneumatische persing. Een spontane fermentatie van de most dankzij autochtone gisten, duurt zo’n  4 à 10 weken in inox kuipen en onder gekontroleerde temperatuur.
Opvoeding op de lies gedurende  12 maanden. Nadien verblijft de  wijn nog 2 à 3 jaar op fles alvorens hij  gecommercialiseerd wordt.
De Riesling Grand Cru Schlossberg 2010 bevat  20g residueel suiker en een aciditeit van 9,1g.
www.blanck.com
www.veluvins.bewww.ballouismeeus.be – Lecluse-Joye – www.jeanarnaud.com

 Johan De Groef en Marc Vanhellemont

 Voor meer “Wijnkarakters”, klik hier

Geef een reactie