Over Beaujolais Nouveau

29/11/2019 - Vorig jaar werden er wereldwijd ongeveer 20 miljoen flessen Beaujolais Nouveau verkocht. In enkele dagen.
Maar volgens een aantal kranten en tijdschriften, gespecialiseerd of niet, schijnt dat te betekenen dat er 20 miljoen masochisten moeten bestaan die hun maag en darmen pijnigen met wijnsteenzuur, bietensuiker en industriële gisten, en hun smaakpapillen naar de vaantjes helpen met chemische aroma’s van banaan of aardbeiensnoepjes.

Om zo te bazelen over een product dat tal van personen plezier schenkt, moet je echt wel een snob zijn. En blasé, want tegelijk duw je een volledige wijnregio, inclusief alle wijnbouwers die niet slechter of beter zijn dan hun collega’s uit andere regio’s, en die wijnen op de markt brengen tegen schappelijke prijzen, regelrecht de dieperik in. Bovendien is het ook ongelooflijk pretentieus om wijnen die je nog niet gedronken hebt, om daarvan op voorhand te zeggen dat je ze niet goed vindt. En sterker nog, dat ook anderen deze wijnen niet goed mogen vinden!

Er zijn fraudeurs in Beaujolais geweest, dat weet iedereen (en niet alleen daar): wijnmakers die overdreven chaptaliseerden, die aromatische gisten toevoegden en die knoeiden met de wijnen. En er waren destijds inderdaad hele slechte wijnen.

L’attribut alt de cette image est vide, son nom de fichier est vignoble_beaujolais-3.jpg.

Maar dat was 10 tot 15 jaar geleden! Van toen de dieren nog spraken, laten we zeggen. Iedereen heeft erover geschreven, ik ook. Maar ik ben blijven proeven. En beetje bij beetje geraakte ik ervan overtuigd dat Beaujolais Nouveau opnieuw zeer te doen is, meer zelfs. Vorig jaar nam ik, samen met de Œnologues de France, deel aan de Trophée des Beaujolais Nouveaux en ik moet bekennen dat ik veel wijnen ronduit lekker vond! 

Jammer genoeg zijn er ook enkelen blijven hangen in deze ‘slechte jaren’ – in die slechte jaren waar ondanks alles ook goede wijnen werden gemaakt. Want overal, van Reims tot Collioure of van Jerez tot Montalcino, er zullen altijd goede en minder goede wijnen zijn, goede en minder goede wijnbouwers. Hetzelfde met de AOC, die een groep hebben van wijnbouwers die echt van wijn houden en anderen die gewoon wijn willen verkopen, een groep die zich niets te verwijten heeft en die met de rest samen wellicht nog geen pak friet wil eten.

Maar ik heb zwaar genoeg van al die ‘zure’ commentaren die ik lees over Beaujolais Nouveau. Er wordt nu ook gezegd dat Beaujolais Nouveau verhindert om de Crus beter te leren kennen. Wat een onzin! En wat een denkfout! Het imago van een wijnregio bouw je eerst met de basisproducten, zoals je een huis bouwt en start met de fundamenten. En deze basis is toevallig Beaujolais’ grootste AOC met wijnen die het meest verkocht worden. In Villefranche, in Bordeaux, in Beaune, in Colmar, overal. Deze basis willen scheiden van de rest van de piramide is totaal niet verstandig. Te meer omdat niet alle wijnen van de Crus goed zijn, lang niet. Beaujolais moet opnieuw geloven in zijn Nouveau, hem vertroetelen, hem bewieroken, omdat het zijn visitekaartje is. Ook moet Beaujolais inzetten en focussen op nieuwe generaties die vandaag de draak steken met de jaren 90. Stel je eens voor dat Oostenrijk het nog steeds over zijn glycol-wijnschandaal uit de jaren 80 zou hebben?  

Maar waar ik nog het meeste een hekel aan heb, is dat er een wig wordt gedreven tussen het merendeel van eerlijke wijndrinkers en vermeende experts. Deskundigen die vaak niet meer dan een soort van papegaaien zijn die alle afgezaagde clichés van vorige generaties elk jaar opnieuw herhalen.

Op de dag van de Beaujolais Nouveau vond ik dat ik dit moest zeggen, ook al kost me dat wellicht enkele vetes, en hief ik mijn glas van de cuvée Bistrot – goed gekozen naam – van de Cave de Bel Air op de gezondheid van al deze zuurpruimen.

De mooie structuur en de vrolijke kant van deze gamay gaven me meer wijnplezier dan ik ooit kreeg bij het lezen van een persbericht over het verzamelde bedrag van de wijnveiling van Hospices de Beaune of de bombastische proefnotities van de Primeurs van Bordeaux.

Tegelijk richt ik me tot al diegenen die OOK van eenvoudige en fruitige wijnen houden, zonder daar al te veel bij na te denken. Want dat zijn OOK wijnen, toch?

L’attribut alt de cette image est vide, son nom de fichier est 126165342-1530794590.75.jpg.

Hervé Lalau

Voor andere “Opinie” artikels klik hier

Geef een reactie