Les Baux-de-Provence

09/06/2017 - Het lijkt wel eeuwen geleden dat we het nog over de wijnen van Les Baux hadden.
We trokken erheen en namen poolshoogte.

De AOC Les Baux-de-Provence ontstond in 1995 en maakte daarvoor deel uit van de AOC Coteaux d’Aix-en-Provence. Vandaag tellen we er ongeveer 350 ha en wordt er zo’n 9000 hl geproduceerd. Deze hoeveelheid wordt verdeeld over een 12-tal domeinen, waarvan wij een groot deel wijnen konden proeven en dat in verschillende jaargangen. conclusie : Les Baux is meer dan goed!

Het wijngebied wordt onderverdeeld in twee grote sectoren : de noordflank en de zuidflank, gescheiden door de bergketen van de Alpilles. We kunnen de streek nog verder onderverdelen door de verschillende bodemstructuren (grotendeels kalk) en de diverse liggingen ten opzichte van de zon. De wijngaarden zijn niet meteen grote lappen grond, maar eerder kleine percelen die voor micro-terroirs zorgen, bepaald door de wind, de neerslag, het aantal uren zon, de hoogte, enz… Het is precies dit patchwork dat de rijkdom van Les Baux betekent.

Tot voor kort waren er geen witte wijnen binnen de appellation. Bij het onstaan ervan in 1995 bleven de witte wijnen deel uitmaken van de appellation Coteaux d’Aix. Sommige domeinen blijven deze appellation gebruiken voor hun witte wijnen, andere plooien zich naar de regels die meer strikt zijn voor Les Baux (vooral qua gebruik van druivenrassen). Nog andere kiezen voor meer vrijheid en brengen hun wijnen op de markt onder de benaming IGP Alpilles. Binnen de drie benamingen vonden we uitstekende wijnen. Buiten het etiket zijn het duidelijk wijnen van Les Baux, wijnen die hun afkomst niet kunnen verloochenen.

Dalmeran

Allemaal Baux, allemaal bio, of toch bijna

Een bijna unieke situatie voor Frankrijk : 85% van de domeinen binnen de AOC werken biologisch. Op het punt dat het kwaliteitshandvest herschreven werd, wilde de ODG zich beroepen op de biologische praktijken en concluderen dat deze manier van wijnbouw deel uitmaakt van het terroir. Maar om de ene of andere duistere reden werd dat geweigerd.

Maar over naar de orde van de dag met een tour langsheen wijndomeinen en hun wijnen die we tijdens ons bezoek het meest konden appreciëren.

Mas de Gourgonnier

Reeds generaties lang ontfermt de familie Cartier zich over het domein, maar het wijngebeuren dateert van de jaren 1960 – nadat de vrieskou van 1956 een deel olijfbomen verwoestte. Vandaag runnen de twee broers Luc en Frédéri, samen met Eve, de dochter van Luc, het bedrijf.
Mas de Gourgonnier telt 45 ha wijngaarden die biologisch verbouwd worden. Er worden twee cuvées in wit gemaakt (Tradition en Réserve), vier cuvées in rood (Tradition, Réserve, Sans soufre ajouté en Les Clés du Paradis) en één rosé. Zonder de uitstekende olijfolie te vergeten, eveneens bio.

Mas de Gourgonnier Coteaux d’Aix (wit) 2015

Sommige wijnen zijn aantrekkelijk door hun harmonisch geheel, deze door zijn verschillen. Eerst zijn er de geuren (meidoorn, kamille, amandelpasta), gevolgd door een fijn middenrif en eindigend met een mooi bitter dat voor extra pit zorgt.

Mas de Gourgonnier (rood) Clos du Paradis 2014

Kersen, mooi hout, nog jong maar met potentieel, garrigue, lavendel, te volgen. 15/20

Mas de Gourgonnier Sans Soufre Ajouté (rood) 2015

Een zeer fruitige wijn. We herkennen er qua geur bloedsinaasappel in, maar in de smaak is het eerder het frisse van rozemarijn dat opvalt. 16/20

www.gourgonnier.com
www.biobelvin.com

Mas de la Dame

Een mooi avontuur van twee zussen die de stad en de journalistiek vaarwel zeiden om het familiedomein van 57 ha uit één stuk over te nemen, gelegen op de zuidflank van de Alpilles, een gebied waar ze
duidelijk aan verknocht zijn.
Door het werk van beide zussen is Mas de la Dame vandaag allesbehalve een schone slaapster: de wijngaarden werden omgeschakeld naar bio, de ruimte waar de wijntanks staan werd gemoderniseerd en sommige percelen worden vandaag apart gevinifieerd.

Mas de La Dame La Gourmande 2015

Zeer florale geur met een ietwat vette smaak, niet mollig, maar goed evenwichtig en strak. Mooie finale, zoals men van een vuurwerk zegt, met zilte accenten. 15/20

Mas de La Dame Le Coin Caché (wit) 2013

Hout, maar niet alleen dat! Fraaie accenten van jodium (heel even denken we aan een maltwhisky) met een verbluffende frisheid onder de geroosterde tonen. 14,5/20

Mas de La Dame Le Coin Caché (rood) 2013

Zwarte vruchten, zacht van smaak, mooie en sappige tannines. 14,5/20

http://masdeladame.com
www.gelin-vins.be

Mas Sainte-Berthe

Mas Sainte-Berthe dankt haar naam aan een kapel die bij de boerderij hoorde en gewijd was aan de heilige Berthe, patrones van de koortsachtigen. In 1950 nam de familie David het volledige domein over en breidden ze beetje bij beetje de wijngaarden uit, ten koste van oude abrikozenbomen. De wijngaard telt vandaag 40 ha. Sedert 2000 is Christian Nief de wijnmaker.

Mas Sainte-Berthe Blanc de Blancs IGP Alpilles 2015

Na de verleidelijke geur van perzik en peer is de volle en complexe smaak veel serieuzer. In de finale krijgen we te maken met enkele citrusvruchten (bittere sinaas) die dit contrastrijk geheel completeren. Druiven: grenache blanc, rolle, sauvignon blanc en ugni blanc. 14/20

Mas Sainte-Berthe IGP Alpilles 2014

Schitterende geur van bloemen en geel fruit, heel fijn. Delicaat van smaak met impressies van frangipane. In de finale bemerken we een toets van gentiaan, ontzettend fris. 15/20

Mas Sainte-Berthe Cuvée Louis David 2012

Zwart fruit, pruimen, zoethout, ongebrande koffiebonen, duidelijke maar zachte tannines. 15/20

Mas Sainte-Berthe rouge 2005

Elf jaar reeds, maar nog steeds zeer dynamisch. Het (zwart) fruit is vervaagd en zit achter meer kruidige tonen, wat venkel en garrigue. De smaak is breed, totaal niet versleten of mager. Niet het type wijn dat iedereen lekker vindt, maar is dat het doel van een wijnbouwer? 14/20

www.massainteberthe.com
www.goorden-wine.com

 

Het syndroom van de ‘grande cuvée’

Les Baux-de-Provence is een van de grote toeristische trekpleisters van Zuid-Frankrijk. Het landschap, de sites, het cultureel aanbod en vooral ook het gastronomisch aanbod van het hogere segment trekt een welgesteld cliënteel aan.
Voor veel wijnbouwers is dat een zeer verleidelijk gegeven, wat vaak vertaald wordt door de ‘grande cuvée’. De cuvée met ‘heel veel’ van alles. Veel extractie, veel hout, heel gelimiteerd en heel duur.
Naar mijn mening is dat jammer, omdat in veel gevallen alle herkenning wegvalt. Wanneer een witte wijn van Les Baux op een Meursault gaat lijken (normaal: de tonnenmaker is soms dezelfde), dan zeg ik ‘stop!!!’

Domaine de la Vallongue

Dit zeer groot jachtdomein werd in de jaren 1960 en 1970 met wijnstokken aangeplant, goed voor 40 ha. In 2009 werd het overgenomen door Christian Latouche (die ook Domaine de Terres Blanches bezit). De wijngaard is verdeeld over verschillende percelen met diverse liggingen die voor de namen van de wijnen zorgen, zoals Les Terres Cassées of La Source Blanche.

Domaine de la Vallongue Cuvée Garrigues Blanc 2015

Lychee en rozen. Breed van smaak en evenwichtig. Mooie finale met een bittertje. 14,5/20

Domaine de la Vallongue Cuvée Garrigues Rouge 2011

Smakelijk en vlot, evenwichtig en fris. Zachte tannines, met in de finale accenten van tijm. 15/20

www.lavallongue.com

Château Dalmeran

Langsheen de Via Domitia bevinden we ons ‘in een ongerept en heuvelachtig landschap met bossen en valleien die sinds 1531 het ritme van de wijngaarden en de olijfgaarden uitademen’, zoals er op de website staat. En het is nog waar ook! Het uitzicht vanaf Château Dalmeran op de versnipperde wijngaarden tussen de garrigue is ronduit adembenemend. Ook de wijnen stellen niet teleur, gelukkig maar! Opmerkelijk is dat de rode wijnen enkele jaren in de kelder bewaard worden vooraleer ze verkocht worden.

Dalmeran blanc 2015

De geur is eerst discreet en heeft wat lucht nodig, maar dan volgt er een vloedgolf van florale en kruidige impressies. De smaak is vet met hints van perenalcohol en rozemarijn in de finale. 14,5/20

Dalmeran rouge 2010

Een mooie wijn die verbluffend jong overkomt. De tannines zijn vrij hoekig en de mooie zuren maken de smaak lichter. 15/20

Dalmeran Cuvée la Bastide 2012

Wat een kruidige frisheid ! En wat een elegant fruit ! Geen confituur, maar eerder pas geplukte frambozen en kersen met een handvol zwarte bessen en zure kersen. De tannines zijn robuust, maar wat een expressie! Bovendien is dit een wijn die nog een mooie toekomst voor de boeg heeft. Maar waarom zouden we wachten? 16/20

www.dalmeran.fr

Château Romanin

Dit domein van 58 ha werd gecreëerd door Jean-André Charial (L’Oustal de Baumanière, La Cabro d’Or …) en wordt biologisch verbouwd. Het werd in 2006 overgenomen door Jean-Louis Charmolüe, de voormalige eigenaar van Château Montrose in Pauillac. We zijn niet zeker of hij benadeeld is door deze wissel.

Romanin blanc 2014 (magnum)

Een schoolvoorbeeld van wat men ‘goed gebruik van hout’ zou kunnen noemen. Net onder de licht gegrilde accenten zitten meerdere lagen florale tonen (meidoorn, jasmijn). De smaak is breed, lang en volumineus, maar de sappige finale is heerlijk tintelend. 15/20

www.chateauromanin.com
www.millesima.be

Andere wijnen die we goed vinden: L’Affectif (Rouge) 2009 (13,5/20) www.laffectif.com , Les Terres Blanches 2013 (13,5/20) www.terresblanches.com, Domaine Guilbert 2011 en 2012 www.domaine-guilbert.com en Château Romanin La Chapelle 2014 (13/20).

www.lesvinsdesbaux.com

Hervé Lalau

Voor andere artikels van ‘Op reis met IVV’, klik hier

Geef een reactie