Gran Lusso

03/06/2019 - De post is langs geweest, ik heb de bel niet gehoord, maar op mijn bureau ligt een mysterieus pakket. Een rechthoekig pakket ingepakt met bruin papier, met daarin een zwarte doos van blinkend karton waarin een fles Gran Lusso zit. U weet wel, die speciale Martini met een beperkte oplage.

Normaal gezien schenk ik nauwelijks aandacht aan dit soort van dranken, maar deze fles roept toch enige nostalgie op, voorzien van vleugje glamour. Het etiket misschien? Fascinerend, want opeens is het alsof ik in een film zit.
De scène speelt zich af in een bar, in een hotel in het Zwitserse Vevey. Ik vind dat deze oude luxehotels aan het meer van Genève echt iets hebben, en precies daar zit ik aan de bar met een Manhatten voor mij. De muziek zit ergens tussen blues en jazz, er hangt een gedempte atmosfeer met blauwe lucht van brandende sigaren, zachte clubzetels, heel cosy. Wat ontbreekt is een blondine met volle lippen die iets te rood geschminkt zijn, maar kijk wie er op de barkruk naast me komt zitten en ook een Manhatten bestelt. Wanneer ze ‘tchin’ tegen me zegt, ben ik helemaal van slag.

‘U houdt van Gran Lusso, zie ik. Heerlijk, niet? Parfums van weleer zitten erin, van in de tijd toen Alessandro samen met Luigi Rossi en Teofila Sola in 1863 hun vermoutbedrijf oprichtten. Dat extract van planten, heel vol van karakter, fantastisch vind ik het.’

Ik krijg de tijd niet om haar te antwoorden, zo enthousiast gaat ze verder: ‘Ivano en Giuseppe werkten meer dan acht jaar om het oude recept terug te vinden, en het lijkt zeer goed op de allereerste Rosso die Alessandro Martini destijds maakte.’

Ze praat alsof ze iedereen goed gekend heeft. Wat Ivano en Guiseppe betreft, na enige navraag, dat zijn Ivano Tonuti, de meester-botanicus, en Giuseppe Musso, de distillateur.

Ze kijkt me aan, glimlacht en neemt een slok. Haar parfum vermengt zich met dat van de Gran Lusso, terwijl haar lippen een halve cirkel achterlaten op het kristallen glas. Ze zet haar glas neer en nauwelijks waarneembaar draait ze haar hoofd lichtjes naar me toe, kijkt me doordringend aan en vraagt: ‘U bent niet van hier, neem ik aan?’ Meer een vaststelling dan een vraag, lijkt me, en ik weet verdraaid niet meer waar ik ben, noch waar ik vandaan kom!

Een teken, mijn manier van zijn? Door haar opmerkzaamheid is het alsof ze recht door me heen kijkt. ‘U bent Belgisch’, zegt ze. Nog vooraleer ik ‘ja’ kan antwoorden, gaat ze verder : ‘Niet meer dan 500 flessen voor uw land, geen fles meer, wat reeds veel is!’

Alles weet ze, een productie van 150.000 flessen voor heel de wereld, en vertelt verder: ‘We ruiken er de Moscato Bianco di Canelli in, versterkt met neutrale alcohol, die één jaar rijpt. Alle kruiden en planten die eraan worden toegevoegd, worden een tijdlang ingeweekt en daarvan wordt een eerste extract genomen, waaraan een tweede extract wordt toegevoegd op basis van een origineel recept dat in het archief van het bedrijf werd gevonden. Een sensueel, weelderig en geraffineerd duo, vindt u niet?’ 

Zelf heb ik nog geen slok genomen. De muziek stopt, de voordeur slaat dicht. Verdomd, ik ben bij mij thuis! Heb ik gedroomd? Naast de fles ligt een witte zakdoek met daarop de afdruk van een zoen. Ik moet dringend een glas Gran Lusso uitschenken. Donkerblond van kleur met een krachtig parfum, spannend en opwindend, een mix van planten en citrusvruchten, specerijen en kinabast, hunkerend naar wat komen gaat. Het bitter haalt me uit mijn droom, maar op een zeer aangename manier. De eerste aanzet is als een sensuele zoen, het moment waarop het zoete zich met de bittere kruiden vermengt. Deze smaak neemt mijn hele palet in, als een onweerstaanbare drug. Het ronde is prachtig, heerlijk en karaktervol, zeer uitnodigend en verleidelijk. Net zoals de blondine lijkt de Gran Lusso rechtstreeks uit de jaren 20 te komen, en net zoals zij laat hij een zeer grote indruk achter: hij qua smaak, zij in mijn dromen.

Cocktails

Zijn aparte smaak, anders dan een gewone Martini, is perfect als basis of als aanvulling voor meerdere cocktails die een beetje uit de mode geraakt zijn. Trouwens, die ouderwetse cocktails zijn weer helemaal in en van tijd tot tijd niet te versmaden: Martinez, Rob Roy, El Presidente, Manhattan, Negroni…

https://www.delhaize.be

Marc Vanhellemont

Voor meer “Sticky/Spirits/Beer”, klik hier

Geef een reactie