Goede wijn en flutwijn

10/02/2016 - Hierbij lanceer ik officieel het Steuncomité voor Vlotte Drinkwijnen (SVD).

Als professioneel wijnproever moet ik alle soorten wijnen proeven, meestal in het gezelschap van vaak intelligente, gedreven en zeer spitsvondige lui.
Hun veeleisendheid en zoektocht naar het allerbeste strekt hun volledig tot eer. Het doel van een wijncriticus is hoe dan ook de consument informeren en hen wegwijs maken in de jungle van het wijnaanbod, waarnaast de wijnproever dus zeer oordeelkundig moet kunnen handelen. Kortom, goede wijnen kunnen onderscheiden van flutwijnen.

grappe_gewurztraminer1

Gewürztraminer, hoerig?

Niettemin heb ik de indruk dat sommigen daarin soms te ver gaan.
Graag haal ik het voorbeeld aan van een recente proeverij waarin een fles gewürztraminer van de Elzas op de proeftafel stond.
Al snel ging de conversatie uit richting het druivenras op zich. Volgens sommige van mijn collega’s is het een druivenras dat veel te gemakkelijk is, te simpel, met aroma’s die een tikje vulgair zijn, te zwaar vooral, een druivenras dat vaak voor wat ‘hoerige’ wijnen zorgt, als u mij deze uitdrukking toestaat.
Vaak bezitten deze wijnen een puntje restsuiker, en laat dat nu net een factor zijn waarop deze puristen geheid afknappen.
Het is waar dat gewürztraminer kruidig is, dat is nu eenmaal zijn eigenheid, zijn DNA. Zijn naam zegt het trouwens: ‘gewürz’, wat kruidig betekent. Maar ik vind het niet kunnen dat dit soort van wijnen quasi onmiddellijk naar de gootsteen worden verwezen.
Bovendien weten tal van wijnbouwers in de Elzas het eerste stadium, dat van ietwat eenvoudige wijnen die enkel en alleen de druif weerspiegelen, te overstijgen en brengen ze vaak heel complete wijnen, charmant van geur en met een zeer lange afdronk.
En zeg nu zelf, waarom zouden we daar niet van kunnen genieten? Of moeten we op voorhand steigeren als het om aromatische druivenrassen gaat – ik denk aan gewürztraminer, maar ook aan muscat en zelfs sauvignon – met wijnen die aromatisch smaken?
Bovendien denk ik dat wanneer we de zogeheten ‘makkelijke’ wijnen steevast gaan verguizen, we enkel nog overblijven met de ‘moeilijke’ wijnen en we dan goed op weg zijn om totaal te vervreemden van een zeer grote groep wijndrinkers, de beginnende wijnliefhebbers bijvoorbeeld.
Soms geloof ik mijn eigen oren niet wanneer ik sommige collega’s – uiterst respectabele vaklui, daar niet van – op zoek gaan om bepaalde verdiensten toe te kennen aan totaal versleten wijnen, bijtende, magere, of eenvoudigweg rotslechte wijnen. En dat nadat ze charmante, fruitige, en wat mij betreft gewoon smakelijke wijnen, maar niets vonden.

Opgelet, daarmee wil ik niet zeggen dat In Vino Veritas, om het over ons favoriete tijdschrift te hebben, voortaan een rubriek moet wijden aan om het even welke brouwsels, aan wijnen die bijvoorbeeld opvallen door hun overduidelijke impressies van ‘pipi de chat’ of lychee. Of dat de Rosé Pamplemousse van Uccoar of de eerste wijn van Temptation Island, ik zeg maar wat, onmiddellijk moeten opgenomen worden in onze wekelijkse degustaties. Ik wil alleen maar zeggen dat we niet in extremen moeten vervallen, niet in plat populisme noch in elitaire wijnlijstjes die enkel voor de happy few zijn weggelegd.

SVD, for ever

19802-640x480-etiquette-seppi-landmann-gewurztraminer-grand-cru-zinnkoepfleTrouw aan mijn opvatting omtrent ‘smakelijke’ wijnen, besloot ik twee wijnen toe te voegen aan de Hall of Fame van het SVD. Toevallig, naar aanleiding van de jongste proeverijen, zijn dat twee wijnen van de Elzas.

Eerst en vooral is er de Gewürztraminer Zinnkoepflé van Seppi Landmann, de wijn waardoor overigens dit idee ontstond. En ja, daar vinden we impressies van rozen en lychee in terug, heel duidelijk zelfs. Iets wat voor mij niet storend is. Tonen die razendsnel worden aangevuld met veel frisheid en een snedige finale met toetsen van anijs. Een wijn die perfect de wijnbouwer en zijn terroir weerspiegelt: aangenaam, smakelijk en zonnig (volgens de etymologie zou de wijngaard van Zinnkoeflé ‘de zonnige heuvel’ betekenen).

Ook is er de Muscat 2012 van domein Koehly in Kintzheim. Heerlijk, die pure smaak van rijpe muskaatdruiven, ongelooflijk karakteristiek! Iets wat zeldzaam is bij andere druivenrassen, met uitzondering van bijvoorbeeld torrentès uit Argentinië. Je houdt ervan of niet, maar daarom hoeven we andere wijnliefhebbers niet de les te spellen.
IMG_8461 1Niettemin heeft deze wijn naast zijn ‘druivig’ karakter nog veel meer in zijn mars. Bij aanvang is er die florale trek (linde), richting kruiden (rozemarijn). En dan dat zilt puntje … top. Voeg daar flink wat zuren bij, maar geen extreem bitter – wat nogal eens voorkomt bij droge muscats uit het zuiden – en we hebben een smakelijke, aangename, heerlijke en ook best wel complexe wijn. Of misschien ligt dat laatste aan het feit dat hij reeds drie jaar oud is.

Ook dat is een constatering van de laatste tijd: vaak drinken we witte wijnen veel te jong, alvorens hun zuren mooi versmolten zijn en alles op zijn plaats zit.

Kortom, ik heb ervan genoten. Deze twee zonovergoten wijnen van de Elzas zorgden ervoor dat die ene koude winterdag een stuk warmer werd.

Bovendien zijn een goede gewürztraminer of een smakelijke muscat een stuk goedkoper dan een weekje Dominicaanse Republiek. En heerlijk bovendien. Dus leve de SVD, leve de Elzas, en leve het leven!

Hervé Lalau

Zinnkoepflé

vinisud16_960X180_NL

 

Geef een reactie