Evviva Frascati !

31/05/2019 - Lyon heeft zijn Beaujolais, Nantes zijn Muscadet, Wenen zijn Gemischter Satz, Marseille zijn Cassis, Toulouse zijn Fronton. En Rome ? Frascati natuurlijk!

Dit verband tussen Rome en Frascati dateert niet van gisteren. Reeds in 1515, in de tijd van de families Borgia en Colonna, stond deze wijn vermeld in documenten van de stad Frascati en werd zijn succes in Rome geciteerd.

Bush wine

Frascati zou van het woord frasche komen: takken. De oude Romeinse villa’s van Tusculum (waar ooit Cato en Cicero woonden) waren ermee bedekt. Tusculum en Rome hadden lange tijd een conflict en Tusculum werd door de pauselijke troepen met de grond gelijk gemaakt. Frascati, een van de aanpalende gehuchten, nam de vluchtelingen op en bracht ze onder in hutten gemaakt van takken: de tweede mogelijkheid wat de oorsprong van de naam betreft.
Hoe dan ook werd Frascati het centrum van een nieuwe gemeenschap. Een waar pausen, kardinalen en de Italiaanse aristocratie actief aan deelnamen, waar ze villa’s lieten bouwen en waarvan de meeste beroemde Villa Aldobrandini is op de Piazza Roma. De komst van deze rijke woningbezitters gaf de economie een boost en zette de wijnbouwers aan om kwaliteitswijnen te produceren. Later, op het einde van de 18e eeuw, trokken deze villa’s en de pittoreske streek van de Colli Romani kunstenaars aan zoals Goethe en Lord Byron, waardoor Frascati ook in het Europa van de romantiek bekend werd.
Doorheen de hele geschiedenis waren echter een van de belangrijkste trekpleisters de fraschette, gezellige kroegen waar de wijn werd gedronken die geproduceerd werd in de nabijgelegen heuvels, tussen de Via Tuscolana (de laagste regio ten westen van Frascati), Cocciano (in het noorden) en Fontana Candida (in het noordoosten).

Bergafwaarts richting middelmatigheid

Helaas worden we vandaag bijna overspoeld door Frascati. Maar liefst 2,5 miljoen flessen per jaar worden er geproduceerd, goed of slecht wijnjaar, maakt niet uit, waaraan we nog ongeveer 2 miljoen flessen Marino (Castelli Romani) mogen toevoegen.
We zeggen helaas, niet omdat we het commercieel succes van een herkomstbenaming niet zouden gunnen, maar omdat deze overvloed zich vertaalt in een daling van de kwaliteit. Meestal hebben we het over een stijging van de wijnkwaliteit, zelden over een daling, maar in dit geval is het jammer genoeg echt zo. Een snelle store-check in een winkel in Rome, de afgelopen week, leerde ons dat de laagste prijs voor een fles startte aan 2,45 euro.

De productieregio

De productieregio telt 8300 hectare en is verdeeld over 5 gemeenten die op een 20-tal kilometer ten zuidoosten van Rome liggen: Frascati, Grottaferrata, Monte Pozio Catone, Monte Compatri en Rome (deze twee laatste slechts voor een klein deel van hun gebied). Het ligt op de noordelijke flank van de Albaanse heuvels, een oorspronkelijk vulkanisch gebied dat samengesteld is uit zand met puzzolaan, tufsteen en stollingsgesteente. Om juist te zijn melden we nog dat Marino, het meer van Albano en de zomerresidentie van de paus, Castel Gandolfo, juist ten zuiden van het herkomstgebied liggen.
Er bestaat een hogere categorie, die van Frascati Superiore dat in 2011 de DOCG-status kreeg. Maar het productiegebied is net hetzelfde als dat voor de gewone Frascati en zijn maximale opbrengst (11 ton per hectare) blijft vrij hoog.
Het minimale alcoholpercentage moet echter iets hoger zitten: minstens 11 graden voor de gewone Frascati, tegen 12 graden voor de Superiore. Maar we veronderstellen dat met de opwarming van het klimaat deze drempel geen enkel probleem vormt.
De echte garantie voor kwaliteit is dus de signatuur van de wijnmaker die er alles aan doet om zich van de massa te onderscheiden door kwaliteitswijnen te produceren. Eigenlijk net hetzelfde met wat er vandaag in de herkomstbenamingen Muscadet, Cava en Beaujolais gebeurt, en dan vergeten we er nog een heleboel.

Smaakprofiel

Maar wat mogen we van een goede Frascati verwachten, Superiore of niet? Eerst en vooral dat we malvasia proeven: malvasia del lazio of malvasia di candia, ook al is men niet zeker van het verwantschap aan de Griekse malvasia, het belangrijkste is dat de aroma’s van deze druif eruit komen, gekoppeld aan een klein vetje in de smaak.
Als voorbeeld koos ik voor de wijn van Conte Zandotti, afkomstig van een vulkanisch terroir in San Paolo. Het mooi patriciërshuis te midden van de wijngaarden, voorafgegaan door een laan van cipressen, is op zich reeds een omweg waard. De wijn van 2017, die vandaag perfect is om te drinken, is grotendeels op basis van malvasia del lazio (70%) waaraan trebbiano, greco en bombino werd toegevoegd, elk voor 10%.
Deze wijn bezit een overweldigende geur van tropische vruchten (mango, ananas), citrusfruit en witte bloemen (brem, oranjebloesem). De smaak is even genereus, met toetsen van aromatische kruiden (salie), anijs en frangipane.
Onnodig te zeggen dat dit type wijn het zeer goed doet in combinatie met tal van gerechten, van vis tot gevogelte, maar ook bij artisjokken… romanesco-artisjokken uiteraard.
www.cantinecontezandotti.it/index.html
www.uvinum.be

 Als besluit… of start

Wanneer u naar Rome gaat of uit eten gaat in uw favoriete trattoria, is het hoog tijd dat u de charmes van de Frascati herontdekt. Om u te helpen zijn dit alvast enkele uitstekende domeinen en hun invoeders.

Hervé Lalau

Voor andere artikels van ‘Op reis met IVV’, klik hier

Geef een reactie