Bordeaux, wereld van contrasten

18/08/2018 - Terwijl we praten over de prijzendaling die er werd opgetekend voor de Primeurs van Bordeaux, voor wijnjaar 2017, en of dat goed nieuws is, ontoereikend of verontrustend, is dit het type berichten dat wijnbouwers vandaag ontvangen:

« Beste producenten, (sic)

Een van onze aankopers is momenteel op zoek naar een rode bordeauxwijn tegen € 1,75 voor jaarlijks 500.000 flessen (meerdere referenties mogelijk) of van een levering uit voorraad (zonder vastgelegde hoeveelheden) tegen € 1,40.

Indien u geïnteresseerd bent, gelieve uw aanbod per e-mail te versturen, inclusief foto’s en het alcoholpercentage.»

Wanneer dit gevraagd wordt, wil dat zeggen dat dit bestaat …

In feite is dit eerder genant om dit soort van aanvragen te krijgen, zoals ook de geadresseerde van deze e-mail, Alain Vautherot, zegt: ‘Enerzijds wil dat zeggen dat dit bestaat. Zo niet, zou er geen vraag naar zijn. En anderzijds, hoe kan een producent in Bordeaux tegen dat soort van prijzen nog kwaliteit leveren? En ik zeg wel degelijk « producent ».
Vervolgens, hoe willen we consumenten ervan bewust maken dat prijzen waar een wijnbouwer van kan leven, niet dit soort van dumpingprijzen zijn.
En ook, hoe willen we dat beginnende of occasionele wijndrinkers een product naar waarde leren schatten, wanneer ze enkel dit soort van wijnen krijgen aangeboden?
Aan kwaliteit en wijnplezier hangt een prijskaartje, wat niet wil zeggen dat dit honderden euro’s moet kosten!’

Ik had het zelf niet beter kunnen zeggen.

Kostprijs en alcoholpercentage

Ik voeg daar nog aan toe dat wanneer we AOP-wijnen voor € 1,4 vinden, die AOP letterlijk niet veel waard is. Het zou beter zijn om minder te produceren, door bijvoorbeeld het aantal hectare te verminderen die als AOP worden aangegeven, en de overschot te vertakken richting IGP of Vin de France-wijnen. Misschien verliezen de appellations daardoor enkele vrijwillige verplichte bijdragen, maar het imago van de AOP en de rendabiliteit per fles worden er ongetwijfeld beter door.
Daarnaast vind ik het ook lachwekkend (of pathetisch, naar keuze) dat het enige selectiecritirium, buiten de belachelijk lage prijs, het alcoholpercentage is. Een criterium overigens waar iedere wijncriticus het roerend over eens is dat precies datgene niet relevant is om de kwaliteit van een wijn in te schatten.

Twee wijnmarkten

Maar wie heeft het over kwaliteit? Naast de wijnmarkt voor wijnliefhebbers, waar wij voor pleiten, bestaat er een wijnmarkt waarvan het enige doel commercieel is. Opgelet, commercieel is geen vies woord, wijn moet verkocht worden. De consument van eenvoudige slobberwijnen, wijnen waar enorme volumes tegenover staan, heeft het recht een wijn te vinden die aan zijn/haar smaak voldoet, en tegen een prijs die hij/zij – ook al is die belachelijk laag – ervoor wil betalen. Het probleem is dat die twee types wijnen nooit zouden mogen verkocht worden onder dezelfde appellation.
Iemand die een Dacia koopt, weet dat hij/zij geen Mercedes koopt. En vice versa.

Vandaag vinden we in tal van AOP’s jammer genoeg beide concepten terug: de slobberwijn en de genietwijn, allebei onder dezelfde benaming. Bordeaux is daarin geen alleenstaand geval. Ik denk bijvoorbeeld ook aan Bergerac, Cahors, Muscadet, Elzas, Beaujolais …

Nog vervelender is dat de AOP Bordeaux de belangrijkste laag van de piramide uitmaakt, wat de appellations van Bordeaux betreft. Zo heeft de eigenaam Bordeaux, met alles wat er gebeurt en de prijzen die gehanteerd worden, een weerslag op de wijnen van een hoger niveau, zowel van de subregionale als de gemeentelijke appellations. Komt erbij dat alle gecontroleerde herkomstbenamingen, stuk voor stuk, van de ‘kleine’ Bordeaux tot de ‘grands crus’ van Bordeaux, aan de top staan van de Franse wijnhiërarchie.

Een idee om daar verandering in te brengen?

Hervé Lalau

Voor meer “Voorwoord”, klik hier 

Geef een reactie