Bordeaux Primeurs, twintig jaar later

11/04/2016 - Het is weer de tijd van de Primeurs.
Al meerdere keren schreef ik dat ik aan dit soort van evenementen niet wil deelnemen, omdat het voor mij een soort van pediatrie voor wijn is (dit is mijn persoonlijke mening en heeft niets met IVV te maken). Hoe dan ook krijg ik elk jaar opnieuw uitnodigingen toegestuurd. Een mens zou beginnen geloven dat zij die me graag over de Primeurs van Bordeaux zouden willen zien schrijven ... me niet lezen.

Een voorstel

Laten we positief blijven, kritiek uiten is sowieso makkelijk. Maar waarom geen voorstel doen? Vertrekkend van het principe dat bordeauxwijnen – op z’n minst de Grands Crus Classés – bewaarwijnen zijn (en niet, zoals een Chinese collega schreef over wijnen van 2013 die ze na zes maanden proefde, dat het aangename wijnen zijn met veel fruittonen, want hun prijs is allesbehalve aangenaam), stel ik voor om proeverijen te organiseren van wijnen die af zijn. Wijnen van 2005 en 2006, om maar wat te noemen. Of zelfs van 1995 en 1996. ‘Twintig jaar later’, om er een mooie titel op te kleven …
Het zou nog interessanter zijn wanneer het over heel verschillende wijnjaren zou gaan. En te zien dat ook het wijnmaken ondertussen vooruitging.

Wellicht krijg ik tegenwind van diegenen die zeggen dat dit tot niets dient, en dat deze wijnen reeds lang verkocht zijn. En zelfs gedronken, bij sommigen.

Op het tweede deel van mijn opmerking zou ik antwoorden : dat is jammer, wat ook wil zeggen dat de consument niet goed geïnformeerd was. Misschien ligt het event van de Primeurs, waar producenten aangespoord worden om hun wijnen reeds op jonge leeftijd vlot drinkbaar te maken, net aan de basis van deze verwarring.

Op het eerste deel van mijn opmerking zou ik antwoorden: het tegendeel is waar! Wijnen proeven van tien jaar oud en een diagnose vaststellen omtrent hun gezondheid op die leeftijd zou een nuttige indicatie kunnen zijn voor al diegenen die deze wijnen in hun kelder liggen hebben en niet goed weten wanneer ze deze flessen moeten openen. Niet alleen zouden deze wijnen in hun huidige vorm kunnen beoordeeld worden, maar ook het verdere bewaarpotentieel zou kunnen worden ingeschat.

Wedden ?

Uiteraard wil dat zeggen dat producenten hun wijnen tien jaar of langer moeten bewaren. Nochtans, heel moeilijk kan dat niet zijn. Zelfs niet te duur. Bovendien kan het zelfs tot een nog prestigieuzer imago leiden. Iedereen is het ermee eens dat Grands Crus Classés echte luxeproducten geworden zijn, met luxeprijzen. Maar met dit soort van proeverijen kunnen deze wijnen bewijzen dat het echte bewaarwijnen zijn, een belangrijke troef dus. Ook kan het de bezorgdheid afnemen van wijnliefhebbers die hun geld niet durven uitgeven omdat ze bang zijn het juiste moment te mislopen om deze pareltjes te drinken. Het kan zelfs de vrees wegnemen van investeerders die niet goed weten of ze deze wijnen aan een goede prijs kunnen verkopen. Toegegeven, hun doelgroep zal niet het type journalist zijn zoals ik.

Zouden we erop durven wedden dat Bordeaux dit soort van ‘Late’ degustaties binnenkort lanceert? Eén ding is zeker, wedden dat ik dan ga!

Hervé Lalau

Voor meer “Voorwoord”, klik hier 

 

Geef een reactie